ინდივიდუალური და თავისუფალი კონკურსანტის სევდიანი ამბავი
1 467 ნახვა
"მამა და მისი შვილები უბრალოდ გაქრნენ, მათ ვერ ვეკონტაქტები"
22 წლის სალომე შურღაია "ვოისში" ნუცა შანშიაშვილის გუნდის წევრი გახლავთ. სალომემ მაყურებლებს ენერგიულად შესრულებული სიმღერებით დაამახსოვრა თავი. კონკურსთან დაკავშირებული შეკითხვების გარდა, გოგონა ოჯახზე და მამასთან ურთიერთობის აღდგენის კრახით დასრულებულ მცდელობაზეც გვესაუბრა.
-ტელეეკრანიდან შევიტყვე, რომ "ვოისი" ეთერში ბრუნდებოდა. გადავწყვიტე, განაცხადი იმ დღესვე შემევსო... მერე პროექტში მონაწილეობის შესახებ დასტური მივიღე და კასტინგზე აღმოვჩნდი.
-ადრე სხვა სატელევიზიო მუსიკალურ პროექტში მონაწილეობა არ გიცდია?
-მიცდია, მაგრამ სამწუხაროდ, არ გამმართლებია. ისე, კონცერტებსა თუ ფესტივალებში ვმონაწილეობდი...
-"ვოისში" რომელი მწვრთნელის გუნდში გინდოდა მოხვედრა?
-სამწუხაროდ, ნუცას შემოქმედებას არ ვიცნობდი. თავდაპირველად, მთელი გულით მინდოდა, ანრისთან მოვხვედრილიყავი. სცენაზე რომ გავედი და ვმღეროდი, ნუცა შემობრუნდა. ვერც გავიგე, რა ხდებოდა. ხალხის აჟიოტაჟით მივხვდი, რაც მოხდა. ჩემკენ შემოტრიალებული ნუცა რომ დავინახე, ლამის გავგიჟდი! სიხარულისგან შოკში ჩავვარდი! ძალიან მაგარი გრძნობა დამეუფლა. ბედნიერი ვარ, რომ მის გუნდში მოვხვდი, რადგან ყველაზე მაგარი ადამიანი და არაჩვეულებრივი მომღერალია!
-როგორ ფიქრობ, ნუცას გარდა, სხვა მწვრთნელები რატომ არ მოტრიალდნენ?
-ყველა აღფრთოვანებული იყო, მაგრამ რატომღაც, მარტო ნუცა შემოტრიალდა. ნოდიკომ მითხრა, -ვიცოდი, მაინც ნუცასთან წახვიდოდიო...
-ანრისკენ რატომ მიგიწევდა გული?
-ანრი "იქს-ფაქტორის" ჟიურიდანაც მახსოვს. წარმოვიდგინე, რომ თბილი მენტორი იქნებოდა.
-"ბრმა კასტინგზე" ანრიც რომ შემოტრიალებულიყო, როგორ მოიქცეოდი?
-ალბათ, ანრისთან წავიდოდი (იცინის). კიდევ კარგი, ნუცასთან მოვხვდი. ძალიან გამიმართლა. ეტყობა, ღმერთს ვუყვარვარ.
-ნუცასთან მუშაობა როგორ მიდის?
-ფანტასტიკურად! მუშაობის პროცესი ძალიან მაგარია. აბსოლუტურად ყველაფერში მხარში გვიდგას, კომუნიკაბელურია. მასთან მუშაობა არ გამჭირვებია. ნუცა ჩემთვის აღმოჩენაა, თუმცა, თავად პირიქით ამბობს ხოლმე, -სალომე ჩემი აღმოჩენააო (იცინის)... "რინგზე" არაჩვეულებრივი მომღერლის -თორნიკე ქუთათელაძის მეტოქეობა მომიხდა. მერე "დიდი ფსონის" ეტაპი გვქონდა. ეს ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე მაგარი ტური იყო, რადგან ვფიქრობ, ჩემი შესაძლებლობები გამოვამჟღავნე. განსაკუთრებულად ვემზადებოდი, რომ მაგარი ნომერი გამოსულიყო. ნუცა ამაში ძალიან მეხმარებოდა. ენერგიული ნომერი გამოვიდა და ყველას მოეწონა... სხვათა შორის, არც ერთი უარყოფითი კომენტარი არ მიმიღია...
-პროექტში მონაწილეობის განმავლობაში მიღებული, ყველაზე დასამახსოვრებელი ქათინაურის შესახებ გვითხარი...
-ნუცა სულ ასე მეძახის, -ჩემო ჩიტოო. ჩიტს რითი ვგავარ, არ ვიცი, მაგრამ ასე მომმართავს (იცინის). საერთოდ, კონკურსანტებს ძალიან კარგად გვექცევა.
-სალომე, შენი ოჯახის შესახებ რას გვეტყვი?
-ჩემი ოჯახის წევრები არიან: დედიკო, ბებიკო და ცანცარა მეგობარი -ბიბი (ლეკვი), რომელმაც ჩემი ცხოვრება გაამხიარულა. ის მეგობარმა დაბადების დღეზე მაჩუქა. 6 თვისაა. დიდი, "ძროხა გოგოა", ძალიან მსუქანია. აბსოლუტურად ყველაფერს აფუჭებს. ახლა ზუგდიდშია -"ქალბატონი ვილაზე ისვენებს".
-შენს ოჯახში ვინმეს აქვს მუსიკალური განათლება?
-დედა -თამარ ზარქუა მუსიკოსია (ფოლკლორის განხრით) და რუსთავის ფოლკლორის სკოლაში მუშაობს. მას თავისი ანსამბლი -"თამარისი" ჰყავს. სულ შემოქმედებით სამყაროშია ჩაფლული. წინათ ომარ კელაპტრიშვილის ანსამბლში -"კელაპტარი" მღეროდა. მგონი, ჩემი მუსიკალური ნიჭი დედის დამსახურებაა. თურმე, როცა დავბადებულვარ, ქირურგს უთქვამს, -ეს ბავშვი ან მომღერალი გამოვა, ან -ქირურგიო. თურმე, დაბადებისთანავე ექიმს თითებზე ჩამოვეკიდე და კივილი დავიწყე (იცინის). ჩემს მომავალ პროფესიასთან დაკავშირებით, ქირურგის ვარაუდი ნამდვილად არ ვიცოდი, მაგრამ ბავშვობაში ქირურგობაზეც მიფიქრია... ბებოს რაც შეეხება, ის ყელ-ყურის ყოფილი
You must have Flash Player installed in order to see this player.
ექთანი გახლავთ. ახლა პენსიონერია და მე მივლის, მთელი ცხოვრება შემომწირა. გულწრფელად გეტყვი: "ვოისში" მონაწილეობა ყველაზე მეტად, ბებოს გამო მინდოდა: ის ჩემი ყველაზე დიდი გულშემატკივარია. ძალიან უნდოდა, ტელევიზორში ვენახე. ყველაზე მეტად, პროექტში ჩემი მონაწილეობა ბებოს გაუხარდა. ბედნიერია, როცა ეკრანზე მიყურებს და ამავდროულად, ძალიან ნერვიულობს...
-თავად რა მუსიკალური განათლება გაქვს?
-ნიჭიერთა თერთმეტწლედი კლასიკური განხრით (საგუნდო-სადირიჟორო) დავამთავრე. მინდა, სწავლა კონსერვატორიაში, ჯაზის ფაკულტეტზე განვაგრძო.
-სალომე, სიუჟეტში თქვი, რომ წლების მერე მამასთან შეხვედრით იმედგაცრუებული დარჩი. რატომ?
-წლების მერე პირველმა გადავდგი ნაბიჯი, რომ მამა მენახა. მოვძებნე, დავეკონტაქტე. თუკი ადამიანს რაღაც გულით გინდა, აუცილებლად გააკეთებ -პრობლემების მიუხედავად, ყველაფერს "გაიტან"!.. სამწუხაროდ, მამა 18 წლისამ ვნახე. მაინტერესებდა, ვინ იყო, როგორი იყო... შემდეგ ურთიერთობა დავიწყეთ. იმ რამდენიმე თვის განმავლობაში, მის მიმართ თბილი გრძნობა გამიჩნდა. მინდოდა, მამა მყოლოდა, ვყვარებოდი. ამბობდა: ძალიან მიყვარხარო. რაღაც პრობლემები ჰქონდა, მაგრამ არ ვამართლებ: როგორ შეიძლება, შვილი გყავდეს და არ ნახო? იმედი გამიცრუვდა, რადგან 7-8 თვის მერე, უბრალოდ, ჩემი ცხოვრებიდან ისევ გაქრა. გული დამწყდა, რადგან ველოდი, თბილი ურთიერთობა გვექნებოდა, მამა მთელი ცხოვრება მაკლდა. დედა ყველაფერს აკეთებდა, რომ ბედნიერი ვყოფილიყავი და უმამობა არ მეგრძნო, მაგრამ მაინც, ეს ჩემთვის ძალიან მტკივნეული თემაა. მამის მხრიდან და-ძმა მყავს. ისინიც ვნახე, არაჩვეულებრივი ბავშვები არიან. გოგონა ძალიან მგავს -რომ ვუყურებდი, სულ ჩემი ბავშვობა მახსენდებოდა. სამწუხაროდ, ახლა ურთიერთობა არც მათთან მაქვს. უბრალოდ, ყველანი ადგნენ და გაქრნენ, ვერ ვეკონტაქტები. რა მოხდა, არ ვიცი...
-მამა ბავშვობაში გინახავს?
-2 წლის ვიყავი, როცა მამა წავიდა... 5 წლისამ რამდენიმე საათით ვნახე. მამა ფრაგმენტულად მახსოვს, უფრო მეტად -სურათებით... სკოლაში ბავშვებს მამები რომ აკითხავდნენ, ვამბობდი, -მეც მინდა მამა, რატომ არ მოდის-მეთქი? პირველი და უკანასკნელი არ ვარ, ვისი მშობლებიც დაშორებულები არიან, მაგრამ სხვა მამებს ძირითადად, საკუთარ შვილებთან ურთიერთობა აქვთ ხოლმე... ასე მოხდა, რას ვიზამ? რა თქმა უნდა, მამაჩემს წარმატებას და ბედნიერებას ვუსურვებ, თავის შვილებთან ერთად.
-"ვოისის" გარდა, ამჟამად, რას საქმიანობ?
-დროში ძალიან შეზღუდული ვარ: "ლაივის" დღე რომ ახლოვდება, მეტ პასუხისმგებლობას ვგრძნობ. ვერ ვიცლი მუშაობისთვის. "ვოისში" მონაწილეობამდე კი რესტორანში ვმღეროდი -ეს ჩემი შემოსავლის წყარო იყო. "ბრმა კასტინგის" ეთერში გასვლის მერე, მუშაობასთან დაკავშირებით სხვა შემოთავაზება მქონდა, მაგრამ ვერ ვახერხებ -ტელევიზიაში დიდხანს მიწევს ყოფნა, ძალიან დატვირთული რეჟიმი მაქვს. სამაგიეროდ, მოსწავლეები მყავს: რუსთავში ჩემი სტუდია შევქმენი, ოღონდ -ჯერ სახელი არ მომიფიქრებია. 10 ბავშვი მყავს. იმედია, ტელემაყურებლები ეტაპობრივად, ყველას გაიცნობენ. მოსწავლეები მხარში მიდგანან, მგულშემატკივრობენ... პროექტის გამო, 2 კვირაა, მათთვის გაკვეთილი არ ჩამიტარებია და გიჟებს ჰგვანან -რატომ არ გვამეცადინებო (იღიმის)?!
ახლა ჩემთვის პრიორიტეტული ჩემი სტუდიაა. რესტორანში სიმღერას აღარ ვაპირებ, მაგრამ მინდა, კვირაში სამჯერ მაინც, რომელიმე ბარში ვიმღერო, სხვადასხვა პროექტში დავკავდე... თან, ახალი წელი მოდის და იმედია, ჩემთან დაკავშირებული შემოთავაზებების რაოდენობა გაიზრდება (იღიმის).
-სალომე, როგორ ფიქრობ, შენი მთავარი ხიბლი რა არის, რის გამოც მაყურებლებს, მსმენელებს მოსწონხარ?
-ინდივიდუალურობა და თავისუფლება.
წყარო: gzapress.ge
22 წლის სალომე შურღაია "ვოისში" ნუცა შანშიაშვილის გუნდის წევრი გახლავთ. სალომემ მაყურებლებს ენერგიულად შესრულებული სიმღერებით დაამახსოვრა თავი. კონკურსთან დაკავშირებული შეკითხვების გარდა, გოგონა ოჯახზე და მამასთან ურთიერთობის აღდგენის კრახით დასრულებულ მცდელობაზეც გვესაუბრა.
-ტელეეკრანიდან შევიტყვე, რომ "ვოისი" ეთერში ბრუნდებოდა. გადავწყვიტე, განაცხადი იმ დღესვე შემევსო... მერე პროექტში მონაწილეობის შესახებ დასტური მივიღე და კასტინგზე აღმოვჩნდი.
-ადრე სხვა სატელევიზიო მუსიკალურ პროექტში მონაწილეობა არ გიცდია?
-მიცდია, მაგრამ სამწუხაროდ, არ გამმართლებია. ისე, კონცერტებსა თუ ფესტივალებში ვმონაწილეობდი...
-"ვოისში" რომელი მწვრთნელის გუნდში გინდოდა მოხვედრა?
-სამწუხაროდ, ნუცას შემოქმედებას არ ვიცნობდი. თავდაპირველად, მთელი გულით მინდოდა, ანრისთან მოვხვედრილიყავი. სცენაზე რომ გავედი და ვმღეროდი, ნუცა შემობრუნდა. ვერც გავიგე, რა ხდებოდა. ხალხის აჟიოტაჟით მივხვდი, რაც მოხდა. ჩემკენ შემოტრიალებული ნუცა რომ დავინახე, ლამის გავგიჟდი! სიხარულისგან შოკში ჩავვარდი! ძალიან მაგარი გრძნობა დამეუფლა. ბედნიერი ვარ, რომ მის გუნდში მოვხვდი, რადგან ყველაზე მაგარი ადამიანი და არაჩვეულებრივი მომღერალია!
-როგორ ფიქრობ, ნუცას გარდა, სხვა მწვრთნელები რატომ არ მოტრიალდნენ?
-ყველა აღფრთოვანებული იყო, მაგრამ რატომღაც, მარტო ნუცა შემოტრიალდა. ნოდიკომ მითხრა, -ვიცოდი, მაინც ნუცასთან წახვიდოდიო...
-ანრისკენ რატომ მიგიწევდა გული?
-ანრი "იქს-ფაქტორის" ჟიურიდანაც მახსოვს. წარმოვიდგინე, რომ თბილი მენტორი იქნებოდა.
-"ბრმა კასტინგზე" ანრიც რომ შემოტრიალებულიყო, როგორ მოიქცეოდი?
-ალბათ, ანრისთან წავიდოდი (იცინის). კიდევ კარგი, ნუცასთან მოვხვდი. ძალიან გამიმართლა. ეტყობა, ღმერთს ვუყვარვარ.
-ნუცასთან მუშაობა როგორ მიდის?
-ფანტასტიკურად! მუშაობის პროცესი ძალიან მაგარია. აბსოლუტურად ყველაფერში მხარში გვიდგას, კომუნიკაბელურია. მასთან მუშაობა არ გამჭირვებია. ნუცა ჩემთვის აღმოჩენაა, თუმცა, თავად პირიქით ამბობს ხოლმე, -სალომე ჩემი აღმოჩენააო (იცინის)... "რინგზე" არაჩვეულებრივი მომღერლის -თორნიკე ქუთათელაძის მეტოქეობა მომიხდა. მერე "დიდი ფსონის" ეტაპი გვქონდა. ეს ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე მაგარი ტური იყო, რადგან ვფიქრობ, ჩემი შესაძლებლობები გამოვამჟღავნე. განსაკუთრებულად ვემზადებოდი, რომ მაგარი ნომერი გამოსულიყო. ნუცა ამაში ძალიან მეხმარებოდა. ენერგიული ნომერი გამოვიდა და ყველას მოეწონა... სხვათა შორის, არც ერთი უარყოფითი კომენტარი არ მიმიღია...
-პროექტში მონაწილეობის განმავლობაში მიღებული, ყველაზე დასამახსოვრებელი ქათინაურის შესახებ გვითხარი...
-ნუცა სულ ასე მეძახის, -ჩემო ჩიტოო. ჩიტს რითი ვგავარ, არ ვიცი, მაგრამ ასე მომმართავს (იცინის). საერთოდ, კონკურსანტებს ძალიან კარგად გვექცევა.
-სალომე, შენი ოჯახის შესახებ რას გვეტყვი?
-ჩემი ოჯახის წევრები არიან: დედიკო, ბებიკო და ცანცარა მეგობარი -ბიბი (ლეკვი), რომელმაც ჩემი ცხოვრება გაამხიარულა. ის მეგობარმა დაბადების დღეზე მაჩუქა. 6 თვისაა. დიდი, "ძროხა გოგოა", ძალიან მსუქანია. აბსოლუტურად ყველაფერს აფუჭებს. ახლა ზუგდიდშია -"ქალბატონი ვილაზე ისვენებს".
-შენს ოჯახში ვინმეს აქვს მუსიკალური განათლება?
-დედა -თამარ ზარქუა მუსიკოსია (ფოლკლორის განხრით) და რუსთავის ფოლკლორის სკოლაში მუშაობს. მას თავისი ანსამბლი -"თამარისი" ჰყავს. სულ შემოქმედებით სამყაროშია ჩაფლული. წინათ ომარ კელაპტრიშვილის ანსამბლში -"კელაპტარი" მღეროდა. მგონი, ჩემი მუსიკალური ნიჭი დედის დამსახურებაა. თურმე, როცა დავბადებულვარ, ქირურგს უთქვამს, -ეს ბავშვი ან მომღერალი გამოვა, ან -ქირურგიო. თურმე, დაბადებისთანავე ექიმს თითებზე ჩამოვეკიდე და კივილი დავიწყე (იცინის). ჩემს მომავალ პროფესიასთან დაკავშირებით, ქირურგის ვარაუდი ნამდვილად არ ვიცოდი, მაგრამ ბავშვობაში ქირურგობაზეც მიფიქრია... ბებოს რაც შეეხება, ის ყელ-ყურის ყოფილი
You must have Flash Player installed in order to see this player.
ექთანი გახლავთ. ახლა პენსიონერია და მე მივლის, მთელი ცხოვრება შემომწირა. გულწრფელად გეტყვი: "ვოისში" მონაწილეობა ყველაზე მეტად, ბებოს გამო მინდოდა: ის ჩემი ყველაზე დიდი გულშემატკივარია. ძალიან უნდოდა, ტელევიზორში ვენახე. ყველაზე მეტად, პროექტში ჩემი მონაწილეობა ბებოს გაუხარდა. ბედნიერია, როცა ეკრანზე მიყურებს და ამავდროულად, ძალიან ნერვიულობს...
-თავად რა მუსიკალური განათლება გაქვს?
-ნიჭიერთა თერთმეტწლედი კლასიკური განხრით (საგუნდო-სადირიჟორო) დავამთავრე. მინდა, სწავლა კონსერვატორიაში, ჯაზის ფაკულტეტზე განვაგრძო.
-სალომე, სიუჟეტში თქვი, რომ წლების მერე მამასთან შეხვედრით იმედგაცრუებული დარჩი. რატომ?
-წლების მერე პირველმა გადავდგი ნაბიჯი, რომ მამა მენახა. მოვძებნე, დავეკონტაქტე. თუკი ადამიანს რაღაც გულით გინდა, აუცილებლად გააკეთებ -პრობლემების მიუხედავად, ყველაფერს "გაიტან"!.. სამწუხაროდ, მამა 18 წლისამ ვნახე. მაინტერესებდა, ვინ იყო, როგორი იყო... შემდეგ ურთიერთობა დავიწყეთ. იმ რამდენიმე თვის განმავლობაში, მის მიმართ თბილი გრძნობა გამიჩნდა. მინდოდა, მამა მყოლოდა, ვყვარებოდი. ამბობდა: ძალიან მიყვარხარო. რაღაც პრობლემები ჰქონდა, მაგრამ არ ვამართლებ: როგორ შეიძლება, შვილი გყავდეს და არ ნახო? იმედი გამიცრუვდა, რადგან 7-8 თვის მერე, უბრალოდ, ჩემი ცხოვრებიდან ისევ გაქრა. გული დამწყდა, რადგან ველოდი, თბილი ურთიერთობა გვექნებოდა, მამა მთელი ცხოვრება მაკლდა. დედა ყველაფერს აკეთებდა, რომ ბედნიერი ვყოფილიყავი და უმამობა არ მეგრძნო, მაგრამ მაინც, ეს ჩემთვის ძალიან მტკივნეული თემაა. მამის მხრიდან და-ძმა მყავს. ისინიც ვნახე, არაჩვეულებრივი ბავშვები არიან. გოგონა ძალიან მგავს -რომ ვუყურებდი, სულ ჩემი ბავშვობა მახსენდებოდა. სამწუხაროდ, ახლა ურთიერთობა არც მათთან მაქვს. უბრალოდ, ყველანი ადგნენ და გაქრნენ, ვერ ვეკონტაქტები. რა მოხდა, არ ვიცი...
-მამა ბავშვობაში გინახავს?
-2 წლის ვიყავი, როცა მამა წავიდა... 5 წლისამ რამდენიმე საათით ვნახე. მამა ფრაგმენტულად მახსოვს, უფრო მეტად -სურათებით... სკოლაში ბავშვებს მამები რომ აკითხავდნენ, ვამბობდი, -მეც მინდა მამა, რატომ არ მოდის-მეთქი? პირველი და უკანასკნელი არ ვარ, ვისი მშობლებიც დაშორებულები არიან, მაგრამ სხვა მამებს ძირითადად, საკუთარ შვილებთან ურთიერთობა აქვთ ხოლმე... ასე მოხდა, რას ვიზამ? რა თქმა უნდა, მამაჩემს წარმატებას და ბედნიერებას ვუსურვებ, თავის შვილებთან ერთად.
-"ვოისის" გარდა, ამჟამად, რას საქმიანობ?
-დროში ძალიან შეზღუდული ვარ: "ლაივის" დღე რომ ახლოვდება, მეტ პასუხისმგებლობას ვგრძნობ. ვერ ვიცლი მუშაობისთვის. "ვოისში" მონაწილეობამდე კი რესტორანში ვმღეროდი -ეს ჩემი შემოსავლის წყარო იყო. "ბრმა კასტინგის" ეთერში გასვლის მერე, მუშაობასთან დაკავშირებით სხვა შემოთავაზება მქონდა, მაგრამ ვერ ვახერხებ -ტელევიზიაში დიდხანს მიწევს ყოფნა, ძალიან დატვირთული რეჟიმი მაქვს. სამაგიეროდ, მოსწავლეები მყავს: რუსთავში ჩემი სტუდია შევქმენი, ოღონდ -ჯერ სახელი არ მომიფიქრებია. 10 ბავშვი მყავს. იმედია, ტელემაყურებლები ეტაპობრივად, ყველას გაიცნობენ. მოსწავლეები მხარში მიდგანან, მგულშემატკივრობენ... პროექტის გამო, 2 კვირაა, მათთვის გაკვეთილი არ ჩამიტარებია და გიჟებს ჰგვანან -რატომ არ გვამეცადინებო (იღიმის)?!
ახლა ჩემთვის პრიორიტეტული ჩემი სტუდიაა. რესტორანში სიმღერას აღარ ვაპირებ, მაგრამ მინდა, კვირაში სამჯერ მაინც, რომელიმე ბარში ვიმღერო, სხვადასხვა პროექტში დავკავდე... თან, ახალი წელი მოდის და იმედია, ჩემთან დაკავშირებული შემოთავაზებების რაოდენობა გაიზრდება (იღიმის).
-სალომე, როგორ ფიქრობ, შენი მთავარი ხიბლი რა არის, რის გამოც მაყურებლებს, მსმენელებს მოსწონხარ?
-ინდივიდუალურობა და თავისუფლება.
წყარო: gzapress.ge