რატომ დარჩა ნინა წკრიალაშვილი ქმრის და სამსახურის გარეშე
3 288 ნახვა
მომღერალ ნინა წკრიალაშვილს პირადშიც და საზოგადო ცხოვრებაშიც მძიმე ეტაპი დაუდგა. ქმარს, თენგო წივწივაძეს გაშორდა და კულტურის სამინისტროდანაც, სადაც ოთხ წელზე მეტია მუშაობს, წამოსვლას აპირებს.
უსიამოვნებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც საპარლამენტო არჩევნების წინ "ფეისბუქში" დაწერა: "თუ ნაციონალური მოძრაობა არ გაიმარჯვებს, თავს მოვიკლავ!". საზოგადოების აგრესია მისი მისამართით დღემდე არ ცხრება. ნინა კი "სარკესთან" ირწმუნება, რომ გაუგებრობა მოხდა და ეს ფრაზა მას არ ეკუთვნის.
ნინა წკრიალაშვილი:
– შვილთან და დედასთან ერთად სტამბულში ვიყავი. საქართველოში რომ ჩამოვედი, ციხეში ძალადობის საშინელი კადრები ვნახე. "ფეისბუქი" რომ ჩავრთე, ჩემი კომენტარი დამხვდა, რომ, თუ ეს მთავრობა არ გაიმარჯვებდა, თავს მოვიკლავდი. ერთ–ერთი ჟურნალის ჟურნალისტმა ივლისის თვეში დამირეკა და კომენტარი გავუკეთე, რომ ხმას ნაციონალურ მოძრაობას ვაძლევდი. ნამდვილად არ მითქვამს, რომ თავს მოვიკლავდი. ეს მიმიწერეს, ჟურნალისტმა მიამატა. თავს არ ვიმართლებ, მე ხმა ნაციონალებს მივეცი. "კეთილისმსურველები" არასდროს მაკლდა და ეს კომენტარი ამ ვიდეოების გავრცელების შემდეგ ვიღაცამ ფოტოსურათთან ერთად გამივრცელა. გადაწყვიტეს, რომ მე ქვეყნის მტერი, ჯალათი ვარ... შემდეგ გადაწყვიტეს, რომ მილიონები მქონდა შეჭმული.
– ანუ თავს მოვიკლავო, არ გითქვამთ?
– რაც იმ კომენტარში იყო, ყველაფერი ვთქვი, მაგრამ თავს მოვიკლავ–მეთქი – არ მითქვამს. ქვეყანაში რაღაც დარღვევები რომ იყო, ფაქტია, არავინ მყავს გაფანატებული, მაგრამ გული მწყდება, როცა ამბობენ, არაფერი გაკეთებულაო. ქვეყნის მტერი არ ვარ და გამიხარდება, თუ ის ყველაფერი, რაც წინა ხელისუფლების დროს ვერ გაკეთდა და ვერ გამოსწორდა, გამოსწორდება.
– ძალიან განიცდიდით, ხალხისგან ასეთ აგრესიას რომ გრძნობდით?
– ვერ ვხვდები, ადამიანებში ამხელა აგრესია სად იყო... ყველაზე მეტად გამყიდველმა ადამიანებმა გამაგიჟეს, რომლებიც არასდროს არავის – არც მეგობარს, არც შვილს, არც მამას გამოადგებიან. 40–მა პროცენტმა, ვინც არჩევნების დღეს, შუადღის 2 საათამდე, წითელი მაისურებით დადიოდა, საღამოს 5 საათიდან, როცა წინასწარი შედეგები გამოცხადდა, ლურჯი მაისურები ჩაიცვა...
შეიძლება დაწერო და თქვა, რომ რაღაც არ მოგწონს, მაგრამ, იცით, როგორ მლანძღავდნენ? მწერდნენ, რომ ჯობდა, თავი მომეკლა, ფუი, შენ ასეთო, შენ ისეთოო. ერთ–ერთმა მღვდელმა "ფეისბუქზე" მომწერა, შენ მართლა თავი გაქვს მოსაკლავიო. მივწერე, გირჩევნიათ, ილოცოთ–მეთქი. მწერდნენ, აი, ახლა მოკვდები მშიერი, თავი მოიკალიო. მშიერი არასდროს მოვკვდები. შეიძლება ჰგონიათ, რომ არავინ მამღერებს, ნუ მამღერებენ, მე საქართველოს ფარგლებგარეთაც მაქვს გასტროლები. თბილისში სახელმწიფო კონცერტებზე ისედაც წელიწადში ორჯერ ვმღეროდი – თბილისობას და ახალ წელს. რამენაირად ამ ორი კონცერტის გარეშე გავძლებ.
– თვლით, რომ ახალი მთავრობა დაგბლოკავთ?
– წესით, არ უნდა დამბლოკონ, მაგრამ, თუ ასე მოიქცევიან, არც ამაზე ვინერვიულებ... თურმე ქვეყანაში ასეთი პრობლემებია, რაც ძალიან ცუდია და აღმაშფოთებელია, მაგრამ ეს ყველაფერი მე მოვაწყვე?! კარგია, თუ ქვეყანაში მარტო მე ვარ პრობლემა.
– თქვენი ოჯახის წევრებს ამ ყველაფერზე რა რეაქცია ჰქონდათ?
– დედა და მამა ძალიან განიცდიან, მე – ნაკლებად. ჩემი შვილიც ამბობს, რომ ეს ყველაფერი "გავატარო". მამას წინა ხელისუფლება სასტიკად არ მოსწონდა, ძალიან ბედნიერია, რომ მთავრობა შეიცვალა. ისიც ძალიან უკვირდა, როგორ შეიძლებოდა მე მომწონებოდა. შეიძლება დრო გავიდეს და ამ მთავრობაზე ისე გავგიჟდე, რომ ჩემი სიტყვების შემრცხვეს კიდეც, მაგრამ ამისთვის ხომ დრო უნდა გავიდეს და დავინახო, რომ ესენი უკეთესები არიან?
– სამსახურში ხელმძღვანელობის შეცვლა როგორ შეგეხოთ?
– ახლა შვებულებაში ვარ, მისი დასრულების შემდეგ სამსახურიდან წამოვალ. ამ ეტაპზე სახელმწიფო სამსახურში მუშაობა არ მინდა, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მომეწონა ბატონი გურამ ოდიშარია, პიროვნულად ძალიან კარგი ადამიანია. ფაქტობრივად უმუშევარი ვარ. ბოლო ოთხწელიწადნახევარი ჩემი თავისთვის დრო არ მქონდა. გავაკეთებ იმას, რისი კეთებაც მინდოდა. მუსიკას უფრო აქტიურად ჩავუჯდები. ფრანგული კარგად ვიცი, ინგლისური კარგად არ ვიცი, მასწავლებელი ავიყვანე, ვიმეცადინებ, ვივარჯიშებ.
– თაკო ჩარკვიანმა ასეთი ფრაზა თქვა, ჩვენ უკვე 8 წელიწადია ამ ესთეტიკით ვიკვებებით, რასაც ჰქვია სცენაზე ნინა წკრიალაშვილი და არქიტექტურაში ლიფტი ბაგრატის ტაძარშიო.
– რა უნდა ვთქვა? ამ კომენტარის მოსმენის შემდეგ ვთქვი, ალბათ ჩემმა პოპულარობამ პიკს მიაღწია–მეთქი. თაკოს არც ვიცნობ და არც საერთო გადაკვეთის წერტილი მქონია. ზოგიერთი ადამიანი თავს უფლებას აძლევს მხოლოდ და მხოლოდ იმის გამო, რომ ვიღაცის შვილია, აბსოლუტურად არაკორექტული განცხადებები აკეთოს. მეც შემეძლო მამაჩემის შვილობით მესარგებლა, ფეხიფეხზე გადადებული მეცხოვრა, მაგრამ არ მინდოდა. მეგობრების გარდა, არასდროს არავინ დამხმარებია. სამინისტროში სამი წელი სამმართველოს უფროსი ვიყავი. ზოგჯერ სამსახურში მაგვიანდებოდა, რადგან ოჯახში კაციც მე ვარ, ქალიც და, პირველ რიგში, დედა. ჩემმა მეგობრებმა და თანამოაზრეებმა დამაქვეითეს, ეს არც გამიპროტესტებია. სამინისტროში რიგითი თანამშრომელი ვიყავი, ძალიან პატარა ხელფასით.
– სხვათა შორის, პრეზიდენტის ერთ–ერთ ფავორიტად მოიაზრებოდით.
– ერთ–ერთ ჟურნალში გამოაქვეყნეს პრეზიდენტის ფავორიტები და "ნაშებიო" თუ რაღაც მსგავსი. მე რა შუაში ვარ?! ეს ვინ დაასკვნა? ამდენი შეურაცხყოფა ზედმეტია. ძალიან მინდა, როგორც საზღვარგარეთაა, ამ ჟურნალს ვუჩივლო. თურმე ჩემს კოსტიუმებში მილიონები იხარჯებოდა. ბოლო 7 წლის განმავლობაში ერთი კლიპი გადავიღე ჩემი ფულით. რა უფლება აქვთ, რომ ამას ამბობენ?! მილიონები კი არ შევჭამე, შეძლებული ოჯახი მყავს. სახლი გაქირავებული მქონდა, კონცერტებიდან ჰონორარები შემომდიოდა. თუ ჰგონიათ, რომ რადგან აღარ ვმუშაობ, გავღატაკდები, ძალიან ცდებიან. მამაჩემს დიდი იმედი აქვს, რომ ახლა ბევრად უკეთესად იქნება, ამიტომ რაღაცნაირად მომხედავს.
– ქმარი არ გიხსენებიათ. მართალია, რომ თენგოს გაშორდით?
– სამწუხაროდ, კი. ახლა მძიმე და თან საინტერესო პერიოდი მაქვს. სამსახურიც აღარ მაქვს და ოჯახიც დამენგრა. ძალიან ძლიერი ვარ, ცვლილებების არასდროს მეშინია. ყველას უკვირს, როგორ არ ჩაწექი, დეპრესია როგორ არ გაქვსო. არც ჩაწოლის დრო მაქვს და არც დროის დაკარგვის უფლება, ყველაფერი ნულიდან მაქვს დასაწყები.
– ბოლოს ჩვენთვის მოცემულ ინტერვიუში ამბობდით, რომ მეორედ ოჯახის შექმნის ძალიან გეშინოდათ და აღმოჩნდა, რომ არცთუ ტყუილად.
– თურმე ბოლომდე უნდა შემშინებოდა და ეს ნაბიჯი არ გადამედგა. ჩემი აზრით, როცა ქალს შვილი ჰყავს, საჭირო აღარ არის, გათხოვდეს. შეიძლება იმდენ ხანს ვიცხოვრე მარტო, რომ სხვასთან ცხოვრება ვეღარ შევძელი. ეს ყველაფერი, პირველ რიგში, ჩემი ოჯახისთვისაა რთული. ორი თვე ხდება, რაც დავშორდით და მამაჩემს თვალებში ვერ ვუყურებ, მერიდება. დიდი ბოდიში მინდა მოვუხადო. ბედნიერება ვერ გამომივიდა.
– რატომ აღმოჩნდა თქვენი ბედნიერება ასეთი ხანმოკლე, რა იყო დაშორების მიზეზი? ხომ ამბობდით, რომ ერთმანეთი გიყვარდათ და თქვენი ჭკუის ადამიანი იპოვეთ.
– ვერ ვიტან, როცა ადამიანები იმაზე, ვისთან ერთადაც ცხოვრობდნენ, პირს მოაღებენ და საშინელებებს ამბობენ. თენგო მართლა ძალიან კეთილი, ყურადღებიანია. ბევრი ისეთი თვისება აქვს, რომელიც ბევრ ქართველ მამაკაცს არ გააჩნია, მაგრამ ადამიანებს ვერ შეცვლი. ისეთი ეჭვიანია, მის გვერდით ცხოვრება ვეღარ შევძელი. ჩემ მიმართ ძალიან ეჭვიანი იყო, რამაც ძალიან დამღალა, ეს ერთად ცხოვრების პირველი დღიდან ხდებოდა. ძალიან დიდ ბედნიერებას ვუსურვებ. უბრალოდ, ურთიერთობა ვერ გამოგვივიდა.
– ახლა გაქვთ მასთან კონტაქტი?
– ჯერჯერობით – არა. როცა ახალდაშორებული ხარ, ყველაფერი მტკივნეულია, შეიძლება რაღაც ვერ მოზომო, ამიტომ, ჯობს, გაერიდო. მას ჩემზე დიდი ამაგი აქვს, მაგრამ თავისუფლების შეზღუდვას და ჩემი უფლებების დარღვევას ვერავის ვაპატიებ.
– დაშორება თქვენი ერთობლივი გადაწყვეტილება იყო?
– არა, მე მივიღე და ეს ორივემ ძალიან განვიცადეთ.
– შვილმა რა გითხრათ, როცა ამ გადაწყვეტილების შესახებ გაიგო?
– ჩემს შვილს დღითიდღე უფრო დიდ პატივს ვცემ, ის არადროს ერევა ჩემს გადაწყვეტილებებში. მითხრა, მინდა, ბედნიერი იყო, მაგრამ ვხედავ, რომ ასე აღარ არისო.
– იფიქრებთ კიდევ გათხოვებაზე თუ ამაზე საუბარი ადრეა?
– ახლა, იცით, როგორ ვარ? კაცები ქუჩაში რომ დადიან, ისიც არ შემიძლია.მესამე ქმარიც ხომ არ მეყოლება?! ამაზე საერთოდ არ ვფიქრობ.
ეკა ლემონჯავა
უსიამოვნებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც საპარლამენტო არჩევნების წინ "ფეისბუქში" დაწერა: "თუ ნაციონალური მოძრაობა არ გაიმარჯვებს, თავს მოვიკლავ!". საზოგადოების აგრესია მისი მისამართით დღემდე არ ცხრება. ნინა კი "სარკესთან" ირწმუნება, რომ გაუგებრობა მოხდა და ეს ფრაზა მას არ ეკუთვნის.
ნინა წკრიალაშვილი:
– შვილთან და დედასთან ერთად სტამბულში ვიყავი. საქართველოში რომ ჩამოვედი, ციხეში ძალადობის საშინელი კადრები ვნახე. "ფეისბუქი" რომ ჩავრთე, ჩემი კომენტარი დამხვდა, რომ, თუ ეს მთავრობა არ გაიმარჯვებდა, თავს მოვიკლავდი. ერთ–ერთი ჟურნალის ჟურნალისტმა ივლისის თვეში დამირეკა და კომენტარი გავუკეთე, რომ ხმას ნაციონალურ მოძრაობას ვაძლევდი. ნამდვილად არ მითქვამს, რომ თავს მოვიკლავდი. ეს მიმიწერეს, ჟურნალისტმა მიამატა. თავს არ ვიმართლებ, მე ხმა ნაციონალებს მივეცი. "კეთილისმსურველები" არასდროს მაკლდა და ეს კომენტარი ამ ვიდეოების გავრცელების შემდეგ ვიღაცამ ფოტოსურათთან ერთად გამივრცელა. გადაწყვიტეს, რომ მე ქვეყნის მტერი, ჯალათი ვარ... შემდეგ გადაწყვიტეს, რომ მილიონები მქონდა შეჭმული.
– ანუ თავს მოვიკლავო, არ გითქვამთ?
– რაც იმ კომენტარში იყო, ყველაფერი ვთქვი, მაგრამ თავს მოვიკლავ–მეთქი – არ მითქვამს. ქვეყანაში რაღაც დარღვევები რომ იყო, ფაქტია, არავინ მყავს გაფანატებული, მაგრამ გული მწყდება, როცა ამბობენ, არაფერი გაკეთებულაო. ქვეყნის მტერი არ ვარ და გამიხარდება, თუ ის ყველაფერი, რაც წინა ხელისუფლების დროს ვერ გაკეთდა და ვერ გამოსწორდა, გამოსწორდება.
– ძალიან განიცდიდით, ხალხისგან ასეთ აგრესიას რომ გრძნობდით?
– ვერ ვხვდები, ადამიანებში ამხელა აგრესია სად იყო... ყველაზე მეტად გამყიდველმა ადამიანებმა გამაგიჟეს, რომლებიც არასდროს არავის – არც მეგობარს, არც შვილს, არც მამას გამოადგებიან. 40–მა პროცენტმა, ვინც არჩევნების დღეს, შუადღის 2 საათამდე, წითელი მაისურებით დადიოდა, საღამოს 5 საათიდან, როცა წინასწარი შედეგები გამოცხადდა, ლურჯი მაისურები ჩაიცვა...
შეიძლება დაწერო და თქვა, რომ რაღაც არ მოგწონს, მაგრამ, იცით, როგორ მლანძღავდნენ? მწერდნენ, რომ ჯობდა, თავი მომეკლა, ფუი, შენ ასეთო, შენ ისეთოო. ერთ–ერთმა მღვდელმა "ფეისბუქზე" მომწერა, შენ მართლა თავი გაქვს მოსაკლავიო. მივწერე, გირჩევნიათ, ილოცოთ–მეთქი. მწერდნენ, აი, ახლა მოკვდები მშიერი, თავი მოიკალიო. მშიერი არასდროს მოვკვდები. შეიძლება ჰგონიათ, რომ არავინ მამღერებს, ნუ მამღერებენ, მე საქართველოს ფარგლებგარეთაც მაქვს გასტროლები. თბილისში სახელმწიფო კონცერტებზე ისედაც წელიწადში ორჯერ ვმღეროდი – თბილისობას და ახალ წელს. რამენაირად ამ ორი კონცერტის გარეშე გავძლებ.
– თვლით, რომ ახალი მთავრობა დაგბლოკავთ?
– წესით, არ უნდა დამბლოკონ, მაგრამ, თუ ასე მოიქცევიან, არც ამაზე ვინერვიულებ... თურმე ქვეყანაში ასეთი პრობლემებია, რაც ძალიან ცუდია და აღმაშფოთებელია, მაგრამ ეს ყველაფერი მე მოვაწყვე?! კარგია, თუ ქვეყანაში მარტო მე ვარ პრობლემა.
– თქვენი ოჯახის წევრებს ამ ყველაფერზე რა რეაქცია ჰქონდათ?
– დედა და მამა ძალიან განიცდიან, მე – ნაკლებად. ჩემი შვილიც ამბობს, რომ ეს ყველაფერი "გავატარო". მამას წინა ხელისუფლება სასტიკად არ მოსწონდა, ძალიან ბედნიერია, რომ მთავრობა შეიცვალა. ისიც ძალიან უკვირდა, როგორ შეიძლებოდა მე მომწონებოდა. შეიძლება დრო გავიდეს და ამ მთავრობაზე ისე გავგიჟდე, რომ ჩემი სიტყვების შემრცხვეს კიდეც, მაგრამ ამისთვის ხომ დრო უნდა გავიდეს და დავინახო, რომ ესენი უკეთესები არიან?
– სამსახურში ხელმძღვანელობის შეცვლა როგორ შეგეხოთ?
– ახლა შვებულებაში ვარ, მისი დასრულების შემდეგ სამსახურიდან წამოვალ. ამ ეტაპზე სახელმწიფო სამსახურში მუშაობა არ მინდა, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან მომეწონა ბატონი გურამ ოდიშარია, პიროვნულად ძალიან კარგი ადამიანია. ფაქტობრივად უმუშევარი ვარ. ბოლო ოთხწელიწადნახევარი ჩემი თავისთვის დრო არ მქონდა. გავაკეთებ იმას, რისი კეთებაც მინდოდა. მუსიკას უფრო აქტიურად ჩავუჯდები. ფრანგული კარგად ვიცი, ინგლისური კარგად არ ვიცი, მასწავლებელი ავიყვანე, ვიმეცადინებ, ვივარჯიშებ.
– თაკო ჩარკვიანმა ასეთი ფრაზა თქვა, ჩვენ უკვე 8 წელიწადია ამ ესთეტიკით ვიკვებებით, რასაც ჰქვია სცენაზე ნინა წკრიალაშვილი და არქიტექტურაში ლიფტი ბაგრატის ტაძარშიო.
– რა უნდა ვთქვა? ამ კომენტარის მოსმენის შემდეგ ვთქვი, ალბათ ჩემმა პოპულარობამ პიკს მიაღწია–მეთქი. თაკოს არც ვიცნობ და არც საერთო გადაკვეთის წერტილი მქონია. ზოგიერთი ადამიანი თავს უფლებას აძლევს მხოლოდ და მხოლოდ იმის გამო, რომ ვიღაცის შვილია, აბსოლუტურად არაკორექტული განცხადებები აკეთოს. მეც შემეძლო მამაჩემის შვილობით მესარგებლა, ფეხიფეხზე გადადებული მეცხოვრა, მაგრამ არ მინდოდა. მეგობრების გარდა, არასდროს არავინ დამხმარებია. სამინისტროში სამი წელი სამმართველოს უფროსი ვიყავი. ზოგჯერ სამსახურში მაგვიანდებოდა, რადგან ოჯახში კაციც მე ვარ, ქალიც და, პირველ რიგში, დედა. ჩემმა მეგობრებმა და თანამოაზრეებმა დამაქვეითეს, ეს არც გამიპროტესტებია. სამინისტროში რიგითი თანამშრომელი ვიყავი, ძალიან პატარა ხელფასით.
– სხვათა შორის, პრეზიდენტის ერთ–ერთ ფავორიტად მოიაზრებოდით.
– ერთ–ერთ ჟურნალში გამოაქვეყნეს პრეზიდენტის ფავორიტები და "ნაშებიო" თუ რაღაც მსგავსი. მე რა შუაში ვარ?! ეს ვინ დაასკვნა? ამდენი შეურაცხყოფა ზედმეტია. ძალიან მინდა, როგორც საზღვარგარეთაა, ამ ჟურნალს ვუჩივლო. თურმე ჩემს კოსტიუმებში მილიონები იხარჯებოდა. ბოლო 7 წლის განმავლობაში ერთი კლიპი გადავიღე ჩემი ფულით. რა უფლება აქვთ, რომ ამას ამბობენ?! მილიონები კი არ შევჭამე, შეძლებული ოჯახი მყავს. სახლი გაქირავებული მქონდა, კონცერტებიდან ჰონორარები შემომდიოდა. თუ ჰგონიათ, რომ რადგან აღარ ვმუშაობ, გავღატაკდები, ძალიან ცდებიან. მამაჩემს დიდი იმედი აქვს, რომ ახლა ბევრად უკეთესად იქნება, ამიტომ რაღაცნაირად მომხედავს.
– ქმარი არ გიხსენებიათ. მართალია, რომ თენგოს გაშორდით?
– სამწუხაროდ, კი. ახლა მძიმე და თან საინტერესო პერიოდი მაქვს. სამსახურიც აღარ მაქვს და ოჯახიც დამენგრა. ძალიან ძლიერი ვარ, ცვლილებების არასდროს მეშინია. ყველას უკვირს, როგორ არ ჩაწექი, დეპრესია როგორ არ გაქვსო. არც ჩაწოლის დრო მაქვს და არც დროის დაკარგვის უფლება, ყველაფერი ნულიდან მაქვს დასაწყები.
– ბოლოს ჩვენთვის მოცემულ ინტერვიუში ამბობდით, რომ მეორედ ოჯახის შექმნის ძალიან გეშინოდათ და აღმოჩნდა, რომ არცთუ ტყუილად.
– თურმე ბოლომდე უნდა შემშინებოდა და ეს ნაბიჯი არ გადამედგა. ჩემი აზრით, როცა ქალს შვილი ჰყავს, საჭირო აღარ არის, გათხოვდეს. შეიძლება იმდენ ხანს ვიცხოვრე მარტო, რომ სხვასთან ცხოვრება ვეღარ შევძელი. ეს ყველაფერი, პირველ რიგში, ჩემი ოჯახისთვისაა რთული. ორი თვე ხდება, რაც დავშორდით და მამაჩემს თვალებში ვერ ვუყურებ, მერიდება. დიდი ბოდიში მინდა მოვუხადო. ბედნიერება ვერ გამომივიდა.
– რატომ აღმოჩნდა თქვენი ბედნიერება ასეთი ხანმოკლე, რა იყო დაშორების მიზეზი? ხომ ამბობდით, რომ ერთმანეთი გიყვარდათ და თქვენი ჭკუის ადამიანი იპოვეთ.
– ვერ ვიტან, როცა ადამიანები იმაზე, ვისთან ერთადაც ცხოვრობდნენ, პირს მოაღებენ და საშინელებებს ამბობენ. თენგო მართლა ძალიან კეთილი, ყურადღებიანია. ბევრი ისეთი თვისება აქვს, რომელიც ბევრ ქართველ მამაკაცს არ გააჩნია, მაგრამ ადამიანებს ვერ შეცვლი. ისეთი ეჭვიანია, მის გვერდით ცხოვრება ვეღარ შევძელი. ჩემ მიმართ ძალიან ეჭვიანი იყო, რამაც ძალიან დამღალა, ეს ერთად ცხოვრების პირველი დღიდან ხდებოდა. ძალიან დიდ ბედნიერებას ვუსურვებ. უბრალოდ, ურთიერთობა ვერ გამოგვივიდა.
– ახლა გაქვთ მასთან კონტაქტი?
– ჯერჯერობით – არა. როცა ახალდაშორებული ხარ, ყველაფერი მტკივნეულია, შეიძლება რაღაც ვერ მოზომო, ამიტომ, ჯობს, გაერიდო. მას ჩემზე დიდი ამაგი აქვს, მაგრამ თავისუფლების შეზღუდვას და ჩემი უფლებების დარღვევას ვერავის ვაპატიებ.
– დაშორება თქვენი ერთობლივი გადაწყვეტილება იყო?
– არა, მე მივიღე და ეს ორივემ ძალიან განვიცადეთ.
– შვილმა რა გითხრათ, როცა ამ გადაწყვეტილების შესახებ გაიგო?
– ჩემს შვილს დღითიდღე უფრო დიდ პატივს ვცემ, ის არადროს ერევა ჩემს გადაწყვეტილებებში. მითხრა, მინდა, ბედნიერი იყო, მაგრამ ვხედავ, რომ ასე აღარ არისო.
– იფიქრებთ კიდევ გათხოვებაზე თუ ამაზე საუბარი ადრეა?
– ახლა, იცით, როგორ ვარ? კაცები ქუჩაში რომ დადიან, ისიც არ შემიძლია.მესამე ქმარიც ხომ არ მეყოლება?! ამაზე საერთოდ არ ვფიქრობ.
ეკა ლემონჯავა