სულ მეყვარები (9)
2 011 ნახვა
ვერ გადავწყვიტე დავრჩენილიყავი თუ წავსულიყავი....უცებ ყვირილი გავიგონე როგორ უყვიროდნენ ბიჭები ერთმანეთს...გული დამეწვა ვერ მივატოვებდი გუგას,ის მაინც ჩემი მეგობარია მითუმეთეს ადამიანი კვდებოდა,მივვარდი და გუგა პულს უნიშნავდა და მის გვერდით აღმოვჩნდი,
-აქ რა გინდა გოგო ? გაგიჟდი?(ყველამ ჩვენ შემოგვხედა)
-აქ არ დაგტოვებ მითუმეთეს ვერ ხედავ 3 ჭრილობა აქვს მიყენებული მუცელში და თუ არ დავუმუშავებთ მოკვდება! ყველა გაოცებული სახით მიყურებდნენ...
-კაი, რამე მანც იცი ?
-კი კი მოიცა ნინუცას ვკითხავ თუ ვინმეა სახში და იმასთან ავიყვანოთ!
-გაგიჟდი? არა არა.
-გუგა მაცადე
ნინუცას დავურეკე
-ნინუცა სახში მარტო ხარ?
-... ......
-ეხა ჩქარა სპირტი ბამბა და რაღაცეები მოძებნე და დამახვედრე მალეე!
-... .....
-დროზე კითხვებს ნუ მისვავ!
ბიჭებმა წამოიყვანეს ის ბიჭი და ლიფტით ავედით...ნუ ყველა არა ზოგი ფეხით წამოვიდნენ, ნინუცას დავუკაკუნე და უცებ გააღო რო დაინახა ისე დაიკივლა კინაღამ მოვკალი,და დამაყრუა!
-ნინუც მაპატიე მარა მოკვდება ჩვენ რო ვერ ვუშველოთ !
ცოტა ხნის სიჩუმის მერე :
-დროზე შემოდით არავინ არაა სახლში.
ნინუცას საწოლზე დავაწვინეთ ქვემოდან პარკიი შევუდე რომ სისხლისგან ზეწარი არ დასვრილიყო.
მე ნინუცას ყველაფერი გამოვართვი გუგა გაკვირვებული მიყურებდა
-ამდენი რაღაც საიდან იცი??
-ბებიაჩემმა მასწავლა ექიმია.ნუ მისვავ კითხვებს ისედაც პირველად ვასუფთავებ ჭრილობას
1 საათIმოვუნდი სუ ყველაფერს, ოთახში მარტო ვიყავი....მოვრჩი თუ არა გარეთ გავედი მისაღებში 12 ადამიანი იჯდა,დაღლილი ვიყავი რომ გამოვედი ყველა ადგა გა მე მომაჩერდა
-ყვ.ე....ლაფერი კარგადაა.გადარჩა!
ისე უხაროდათ რო რავიცი..! გუგამ სუ მადლობები მიხადა...მერე ერთI ბიჭი მოვიდა და მითხრა.
-ძაან დიდი მადლობა ტო, ყველაზე ჯიგარი გოგო ხარ ვინც კი მინახავს..წასვლა შეგეძლო და ამდენი იჩალიჩე .მადლობა კიდე ერთხელ ))
-რისი მადლობა,რაც შემეძლო ყველაფერი გავაკეთე,ეხა ერთი რაღაც შემისრულე სახში წაიყვანე და ეს .... წამლები უყიდე..
-მადლობა ტო.როგორ გადაგიხადო ?
-არაფერი არაა საჭირ..ამ დროს ტელეფონმა დამირეკა.
-ხო ირაკლი
-.... .....
-ეე,რას ჩხუბობ რა მექნა?
-....-.....
-ნინუცასთან
-...-.....
-კაი.
10 წუთში ირაკლი მოვიდა ზარი იყო და მე გავაღე გაგიჟებული იყო, საიდან გაიგო არ ვიცი, ნინუცასთან როგორც კი შემოდიხარ მაშინვე რაღაც პატარა ოთახია,და იქ შევიყვანე:
-საიდან გაიგე?
-ნინუცას დავურეკეშენ რო გამორთული გქონდა ტეფელონი და არ იღებდი და იმან მითხრა ყველაფერი..შენ ხო არ გაგიჟდი ? რამე რო მომხდარიყო მერერა შვებოდი ?
-არ მოხდებოდა ! შემეძლო და დავეხმარე ადამიანი კვდებოდა ირაკლი! არ გესმის?
-კაი წამო მანახე ვინები იყვნენ...უსიტყვოდ წავიყვანე
ყველა ჩვენ გვიყურებდა.
-ამას აქ რა უნდა (გუგაზე მანიშნა)
-ირაკლი ! გუგას მეგობარი იყო ის ბიჭი !
-.... .....
-სასიამოვნოა მე ნიკო ვარ აბრამიშვილი,თქვენმა მეგობარმა გადაარჩინა ჩემი ძმაკაცი
-ეს ჩემი მეგობარი კი არა შეყვარებულია
-აა (არ ელოდებოდა ცოტა რაღაცნაირად თქვა...)
-წამო შენთან სალაპარაკო მაქ...(შემომიბრუნდა მე და ნაზად მაკოცა და გადამხვია ხელი)
-ერთი წუთი ადვემშვიდობები და წავიდეთ.ნინუც გკოცნი გნახავ ხვაალ...იმედია მოხვალ!
-ჰაჰა,კაი ვნახოთ
-კარგად ბიჭებო მიხეეთ თქვენ ძმაკაცს.
-მადლობა დიდი შენ რო არა არ ვიცი რა გვეშველებოდა (ერთად თქვეს )
გავედით უკვე 9ის ნახევარი იყო, ფუ როგორ გავიდა დროო!მე და ირაკლი ნინუცას სადარბაზოსთან სკამზე ვიჯექით ვლაპრაკობდით ჩვენს მომავალზე ის ბიჭები დავინახე რო ჩამოდიოდნენ,მე იკას მხარზე მედო თავი ბიჭებმა შემოგვხედეს ერთმახელი აგვიწია, მეორემ კი ირონიული სახით შემოგვხედა სახში ნახევარ საათში ავედი,ფაცებოოკზე მეგობრობის თხოვნა მომივიდა , და რო ვნახე ნიკო აბრამიშვილი იყო,დავამატე.ონლაინზე იყო.
-როგორ ხარ?
-კარგად სჰეენ?
-რავი, იცი რაღაც მინა გითხრა
-გისმენ
-არა არაფერი იყოს,....სხვადროს გეტყვი
-კაი.
-რამდენი წლის ხარ?
-16 შენ?
-17
-10ში ხარ ხო?
-ხო.შენ 11 ?
-12.
-კაი წავედი დავიძინო თორე ვერ ავდგები ხვალ.აბა კარგად :)
-ტკბილი ძილი
ცოტა გამიკვირდა 1 დღის გაცნობილი ესე რატო მელაპარაკება ესეთქო მაგრამ ყურადღება არ მიმიქცევია....უკვე ძილბურანში ვიყავი როცა ტელეფონზე ზარი იყო,ნომერზე არც დამიხედია ისე ვუპასუხე.
-ანნ გაგაღვიძე?
-არაუშავს,ხო მშვიდობაა?
-კი კი ხვალ მე და აჩო ვერ მოვდივართ ჩვენ ძმაკაცთან ვრჩებით დღეს იცოდე მაინც რაშვები შენ?
-რავი,ეხა დავწექი და ჩამეძინა,ეე რა ცუდია იმედი ნინუცა მაინც მოვა (
-ხო,კითხე და თუ გინდა არ წახვიდე სკოლაში.
-წავალ რა ვქნა სახში მეზარება ,წავედი გკოცნი!!
-მიდი დაიძინე და ჭკვიანად
დილას ძლივს გამაღვიძა ეკამ ისეთი სახით ავდექი ჩემი თავის მე შემეშინდა ნუ 3 ზე დავიძინე და 8ზე ავდექი სკოლაში ვაგვიანებდი დათოს რო ჩქარა არ ეტარებინა,კლაში შევედი ნინუცას მივწერე და არ მოუწერია! ისევ ძინავს! ფუ ხო გავაფრთხილე მოდითქო მეც დებილივით უნდა ვიჯდე აქ ნუ,ამ ფიქრებში.უცებ ის ორი ნაგავი გოგო მოვიდა ახლები...
-რაო ანა არ მოვიდნენ შენი მცველები,
(ოპა გულში გავიფიქრე სად დაგერხათქო)-უაიმე გოგოებო ხოო.
-მეცოდები
-შენი თავი არ გეცოდება ?? მე შენ მეცოდები შენ ისეთი უშნო ხარ კვაზიმონდოს სიკვდილამდე რო ენახე ბედნიერი მოკვდებოდა... (ვა ვა საღოლ რა ჩავუტარე ) მიბრუნდნენ და წავიდნენ
გაგრძელება იქნება
-აქ რა გინდა გოგო ? გაგიჟდი?(ყველამ ჩვენ შემოგვხედა)
-აქ არ დაგტოვებ მითუმეთეს ვერ ხედავ 3 ჭრილობა აქვს მიყენებული მუცელში და თუ არ დავუმუშავებთ მოკვდება! ყველა გაოცებული სახით მიყურებდნენ...
-კაი, რამე მანც იცი ?
-კი კი მოიცა ნინუცას ვკითხავ თუ ვინმეა სახში და იმასთან ავიყვანოთ!
-გაგიჟდი? არა არა.
-გუგა მაცადე
ნინუცას დავურეკე
-ნინუცა სახში მარტო ხარ?
-... ......
-ეხა ჩქარა სპირტი ბამბა და რაღაცეები მოძებნე და დამახვედრე მალეე!
-... .....
-დროზე კითხვებს ნუ მისვავ!
ბიჭებმა წამოიყვანეს ის ბიჭი და ლიფტით ავედით...ნუ ყველა არა ზოგი ფეხით წამოვიდნენ, ნინუცას დავუკაკუნე და უცებ გააღო რო დაინახა ისე დაიკივლა კინაღამ მოვკალი,და დამაყრუა!
-ნინუც მაპატიე მარა მოკვდება ჩვენ რო ვერ ვუშველოთ !
ცოტა ხნის სიჩუმის მერე :
-დროზე შემოდით არავინ არაა სახლში.
ნინუცას საწოლზე დავაწვინეთ ქვემოდან პარკიი შევუდე რომ სისხლისგან ზეწარი არ დასვრილიყო.
მე ნინუცას ყველაფერი გამოვართვი გუგა გაკვირვებული მიყურებდა
-ამდენი რაღაც საიდან იცი??
-ბებიაჩემმა მასწავლა ექიმია.ნუ მისვავ კითხვებს ისედაც პირველად ვასუფთავებ ჭრილობას
1 საათIმოვუნდი სუ ყველაფერს, ოთახში მარტო ვიყავი....მოვრჩი თუ არა გარეთ გავედი მისაღებში 12 ადამიანი იჯდა,დაღლილი ვიყავი რომ გამოვედი ყველა ადგა გა მე მომაჩერდა
-ყვ.ე....ლაფერი კარგადაა.გადარჩა!
ისე უხაროდათ რო რავიცი..! გუგამ სუ მადლობები მიხადა...მერე ერთI ბიჭი მოვიდა და მითხრა.
-ძაან დიდი მადლობა ტო, ყველაზე ჯიგარი გოგო ხარ ვინც კი მინახავს..წასვლა შეგეძლო და ამდენი იჩალიჩე .მადლობა კიდე ერთხელ ))
-რისი მადლობა,რაც შემეძლო ყველაფერი გავაკეთე,ეხა ერთი რაღაც შემისრულე სახში წაიყვანე და ეს .... წამლები უყიდე..
-მადლობა ტო.როგორ გადაგიხადო ?
-არაფერი არაა საჭირ..ამ დროს ტელეფონმა დამირეკა.
-ხო ირაკლი
-.... .....
-ეე,რას ჩხუბობ რა მექნა?
-....-.....
-ნინუცასთან
-...-.....
-კაი.
10 წუთში ირაკლი მოვიდა ზარი იყო და მე გავაღე გაგიჟებული იყო, საიდან გაიგო არ ვიცი, ნინუცასთან როგორც კი შემოდიხარ მაშინვე რაღაც პატარა ოთახია,და იქ შევიყვანე:
-საიდან გაიგე?
-ნინუცას დავურეკეშენ რო გამორთული გქონდა ტეფელონი და არ იღებდი და იმან მითხრა ყველაფერი..შენ ხო არ გაგიჟდი ? რამე რო მომხდარიყო მერერა შვებოდი ?
-არ მოხდებოდა ! შემეძლო და დავეხმარე ადამიანი კვდებოდა ირაკლი! არ გესმის?
-კაი წამო მანახე ვინები იყვნენ...უსიტყვოდ წავიყვანე
ყველა ჩვენ გვიყურებდა.
-ამას აქ რა უნდა (გუგაზე მანიშნა)
-ირაკლი ! გუგას მეგობარი იყო ის ბიჭი !
-.... .....
-სასიამოვნოა მე ნიკო ვარ აბრამიშვილი,თქვენმა მეგობარმა გადაარჩინა ჩემი ძმაკაცი
-ეს ჩემი მეგობარი კი არა შეყვარებულია
-აა (არ ელოდებოდა ცოტა რაღაცნაირად თქვა...)
-წამო შენთან სალაპარაკო მაქ...(შემომიბრუნდა მე და ნაზად მაკოცა და გადამხვია ხელი)
-ერთი წუთი ადვემშვიდობები და წავიდეთ.ნინუც გკოცნი გნახავ ხვაალ...იმედია მოხვალ!
-ჰაჰა,კაი ვნახოთ
-კარგად ბიჭებო მიხეეთ თქვენ ძმაკაცს.
-მადლობა დიდი შენ რო არა არ ვიცი რა გვეშველებოდა (ერთად თქვეს )
გავედით უკვე 9ის ნახევარი იყო, ფუ როგორ გავიდა დროო!მე და ირაკლი ნინუცას სადარბაზოსთან სკამზე ვიჯექით ვლაპრაკობდით ჩვენს მომავალზე ის ბიჭები დავინახე რო ჩამოდიოდნენ,მე იკას მხარზე მედო თავი ბიჭებმა შემოგვხედეს ერთმახელი აგვიწია, მეორემ კი ირონიული სახით შემოგვხედა სახში ნახევარ საათში ავედი,ფაცებოოკზე მეგობრობის თხოვნა მომივიდა , და რო ვნახე ნიკო აბრამიშვილი იყო,დავამატე.ონლაინზე იყო.
-როგორ ხარ?
-კარგად სჰეენ?
-რავი, იცი რაღაც მინა გითხრა
-გისმენ
-არა არაფერი იყოს,....სხვადროს გეტყვი
-კაი.
-რამდენი წლის ხარ?
-16 შენ?
-17
-10ში ხარ ხო?
-ხო.შენ 11 ?
-12.
-კაი წავედი დავიძინო თორე ვერ ავდგები ხვალ.აბა კარგად :)
-ტკბილი ძილი
ცოტა გამიკვირდა 1 დღის გაცნობილი ესე რატო მელაპარაკება ესეთქო მაგრამ ყურადღება არ მიმიქცევია....უკვე ძილბურანში ვიყავი როცა ტელეფონზე ზარი იყო,ნომერზე არც დამიხედია ისე ვუპასუხე.
-ანნ გაგაღვიძე?
-არაუშავს,ხო მშვიდობაა?
-კი კი ხვალ მე და აჩო ვერ მოვდივართ ჩვენ ძმაკაცთან ვრჩებით დღეს იცოდე მაინც რაშვები შენ?
-რავი,ეხა დავწექი და ჩამეძინა,ეე რა ცუდია იმედი ნინუცა მაინც მოვა (
-ხო,კითხე და თუ გინდა არ წახვიდე სკოლაში.
-წავალ რა ვქნა სახში მეზარება ,წავედი გკოცნი!!
-მიდი დაიძინე და ჭკვიანად
დილას ძლივს გამაღვიძა ეკამ ისეთი სახით ავდექი ჩემი თავის მე შემეშინდა ნუ 3 ზე დავიძინე და 8ზე ავდექი სკოლაში ვაგვიანებდი დათოს რო ჩქარა არ ეტარებინა,კლაში შევედი ნინუცას მივწერე და არ მოუწერია! ისევ ძინავს! ფუ ხო გავაფრთხილე მოდითქო მეც დებილივით უნდა ვიჯდე აქ ნუ,ამ ფიქრებში.უცებ ის ორი ნაგავი გოგო მოვიდა ახლები...
-რაო ანა არ მოვიდნენ შენი მცველები,
(ოპა გულში გავიფიქრე სად დაგერხათქო)-უაიმე გოგოებო ხოო.
-მეცოდები
-შენი თავი არ გეცოდება ?? მე შენ მეცოდები შენ ისეთი უშნო ხარ კვაზიმონდოს სიკვდილამდე რო ენახე ბედნიერი მოკვდებოდა... (ვა ვა საღოლ რა ჩავუტარე ) მიბრუნდნენ და წავიდნენ
გაგრძელება იქნება